Artikelen en mediaHier vindt u de artikelen, nieuwsberichten en aankondigingen die interessant zijn op het gebied van eetstoornissen, opvoeding, schoonheid en gezondheid Overlijden en een eetstoornis
Ik kwam ook ouders tegen die jaren geleden in mijn kamer de moeilijkste beslissing genomen hebben ooit: Ze vertelden hun dochter, 28 jaar met een kindje van 2 en een *zeer ongezond* bmi, dalend, dat het oké was dat ze niet meer wilde leven, dat ze meemocht met de anorexia. Dat ze van haar hielden en zouden houden tot haar laatste ademtocht, dat ze voor haar kindje zouden zorgen als ze er niet meer was en haar zouden vertellen over haar moeder die moegestreden was. Dat ze bij hun kon blijven wonen en dat ze haar zouden verzorgen en dat ze haar alleen eten zouden geven als zij dat zelf vroeg. Deze ouders waren, na vele gesprekken waarin hun boosheid, hun verdriet, hun machteloosheid doorvoeld was, zover dat ze konden accepteren dat hun dochter het leven zonder eetstoornis niet wilde. Ze namen haar mee uit de kliniek om voor haar te zorgen. Mijn bemoeienis eindigde daar. Ik kwam deze ouders tegen, in een winkelcentrum. Ze hielden me staande en vertelden me dat hun dochter overleden was enkele weken na dat gesprek. Dat ze in hun armen gestorven was. Ze vertelden dat het een van de moeilijkste dingen was geweest die ze als ouders hadden moeten doen: hun kind laten gaan. Ze vertelden ook dat het goed was zo, dat ze er vrede mee hadden en dat die laatste maanden hun dichter bij elkaar had gebracht dan al die jaren daarvoor waarin ze vochten voor haar leven.
Nu spreek ik alleen ouders waarbij het kind in hulpverlening is en dat vertekent het beeld. Ik weet dat er heel veel meisjes zijn, ook hier op proud, die een geheime eetstoornis hebben en die helemaal alleen aan het strijden zijn. Dat er meiden zijn die in situaties leven waarin de eetstoornis, hoe wreed ook, juist ervoor zorgt dat ze kunnen overleven. Voor hen hoop ik dat er een dag komt, dat iemand hen vertelt, dat ze de moeite waard zijn om te leven, met de eetstoornis die ze hebben. You are worth living! Marjolein, gezinstherapeut Gerelateerde artikelen
Reactie van CyluHeftig.. Mooi geschreven. Respect. Reactie van meisjexxxWauw, dit raakt me echt. Mooi geschreven. Reactie van mojowauw, ben er stil van. Zou stiekem willen dat ik die dochter van 28 was. Respect voor deze ouders. En ja, You are worth living! Reactie van PrueGeweldige ouders. Ze hebben het moeilijkste doorstaan dat een ouder maar kan ervaren. Intens verdrietig. Respect en heel veel warmte voor hun. Reactie van M.Wauw. Volgens mij is dat het moeilijkste wat er is voor ouders. Ontzettend veel respect voor hen. Reactie van ikkedit stuk maakt het gesprek met mijn moeder nog waardevoller... Reactie van sneeuwwitje1Wow, Mojo, jouw reactie verbaast me. Wil je echt zo erg in je eetstoornis doorgaan dat je dood wil? (omdat je zegt dat je die dochter van 28 wel zou willen zijn) Ik neem aan dat er dan ook andere problematiek bij je speelt toch? Meis, wat je zegt "you are worth living" geldt ook voor jou he.... Reactie van YuneJeetje..wat een mooie en ontroerende blog.. Reactie van HaremajeHeftig! Geen woorden voor... Reactie van Sabb.Wauw, Scarlet! Je tekst raakt mij... Mooi en oprecht! Reactie van mojoJa sorry.....als ze me die kans gaven wel. Speelt idd andere problematiek. Maar ik vecht door en ben op moment alles in de strijd aan het gooien tegen de es. Reactie van romyik zou die film someday melissa ook wel willen zien! Reactie van kim300808Wauw... Dat heb ik ook een tijdje gehoopt, maar ik ben blij dat ik door heb gevochten ;) Reactie van amyheel heftig. ik ben toch stiekem blij dat mijn ouders voor me hebben gevochten. maar de andere kant snap ik ook wel. Reactie van cavyhet is goed dat je deze blog toch geschreven hebt.. hij is zo ontroerend, zo droevig. mensen mogen deze kant ook zien. als je altijd maar doet alsof er niets aan de hand is en doet alsof je neus bloedt, kan zoiets zeer plotseling en traumatisch zijn. dit stuk maakt dat ik nog harder tegen mijn es wil vechten! Reactie van anoniemIk ben er stil en emotioneel van. Reactie van maumuydit komt wel binnen ja.. Reactie van Manon86wauw... Reactie van .*huilt Reactie van M.L.goed dat je het wel geschreven hebt, Reactie van Toosmooi..... Reactie van belleHeel vreemd vind ik dit als ouder . Mijn dochter heeft het zo dikwijls niet meer zien zitten en het is heel zwaar voor moeder en kind. Haar gewicht is nu normaal haar eten nog niet maar wel veel beter en ik heb telkens opnieuw gezegd meid het lukt ons wel. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om mijn kind voor mij te laten gaan. Dit is natuurlijk mijn idee. Reageer op dit bericht |
Ik heb getwijfeld over deze blog, omdat het niet is wat ouders willen horen. Dat het ook mis kan gaan met een eetstoornis. Twee gebeurtenissen, recent achter elkaar, maakten mij ervan bewust dat er ook een andere kant is aan eetstoornissen. Ik heb de film "Someday Melissa" bekeken, een film waarin verteld wordt over het leven van Melissa, die gestorven is aan boulimia.
Het is een kant van eetstoornissen waar we het liever niet over hebben. Omdat hij confronteert met de grootste angst van ouders: hun kind te verliezen. Tegelijkertijd heb ik nog nooit ouders gesproken die die angst niet hebben wanneer hun kind met een eetstoornis stoeit.
